Yazıcı ve Özilhan aileleri, Anadolu’nun bağrından çıkıp, İstanbul’da hayat mücadelesine gelmişlerdi. Kamil Yazıcı Niğde-Aksaray, İzzet Özilhan ise Kayseri-Tomarza’nın Pusatlı köyünde doğmuştu. Çalışkanlıklarının ve azimlerinin meyvelerini aldıkça, kazandıklarını Anadolu insanıyla paylaşmanın planlarını da yapar olmuşlardı. Geldikleri yerlerin yoksulluğunu da, eğitimsizliğini de biliyorlardı. 

İki aile, Anadolu adı ile simgeledikleri Anadolu Şirketler Grubu'nun temelini atılışından 28 yıl sonra, 1979’da, büyük ideallerini hayata geçirmenin zamanının geldiğine inandılar ve (Anadolu Eğitim ve Sosyal Yardım Vakfı’nı) kurdular.

Vakfı kurduklarında, yüreklerinde sadece kazandıklarını Anadolu insanı ile paylaşma arzusu vardı. İdealleri ise, ihtiyaç duyulan alanlarda tamamen karşılıksız olarak hizmet verecek kalıcı eserler yaratmaktı. Ve en çok önem verdikleri alanlar, sağlık ve eğitimdi.

Vakfın ilk eserleri iki ailenin memleketlerine yapıldı. Niğde Aksaray’a Mustafa Yazıcı adına bir ilköğretim okulu, Kayseri’nin Tomarza ilçesine ise Vesile Özilhan adına bir öğrenci yurdu yaptırılarak ilk imzalar atıldı.

Bu ilk eserlerden sonra Anadolu Vakfı, 30 yılda 50’tan fazla eseri Türkiye’ye kazandırdı. 15 binden fazla öğrenciye karşılıksız burs vererek, geleceklerine önemli katkılarda bulundu.   

Yardıma nerede ihtiyaç varsa orada oldu Anadolu Vakfı. Kimi zaman deprem yüzünden evlerini kaybetmiş depremzedeler için prefabrik okullar ve maddi yardımlar yapıldı, kimi zaman tekerlekli sandalye almaya parası olmayan bir engelli vatandaşa yardım eli uzatıldı, tedavi giderleri ödendi.

Anadolu Vakfı, parasal kaynağını sadece Anadolu Grubu şirketlerinin bağışlarından sağlıyor. Grup şirketleri, her yıl kazançlarının yüzde biri ile beşi arasında bir oranını vakfa bağışlıyor. Vakıf da bu gelirle, Türkiye’ye yeni eserler ve eğitimli genç bir nesil kazandırmak için çaba harcıyor.

http://www.anadoluvakfi.org.tr